دو سطر سرمشقی
از مرحوم « اسدالله رجالی »
asadollah rejali
در صفحهى ۳۳ از كتاب « مرقّع » که به اهتمام « منوچهر قدسى » چاپ شده ،
کاتب سطرهای فوق اينگونه معرفی شده است:
« آقا ميرزا اسدالله رجالى از شاگردان درجهى يك مرحوم ميرزا فتحالله جلالى (فرزند ميرزا عبدالرّحيم افسر) است كه خطّ وى به صفتِ « تند و تيزى » مطبوع در سبك قدما، از خطوط أقرانش ممتاز است.
(رجالی، آنگونه كه در همين مأخذ در ص۲۸ ذكر شده، در نزد خودِ مرحوم افسر نيز شاگردى كرده است.)
در خطوط مرحوم رجالى، فىالمثل سرمشقهايى كه در يك زمان نوشته، فراز و فرودِ آشكار ديده مىشود
و علّت آن شايد اين باشد كه وى چون در خدمت فرهنگ بود و سرمشق را غالباً بر سر كلاس مىنوشت،
غوغاى نوباوگان و نوجوانان، كه به مقتضاى سنّ كم، قدر هنر استاد پير را نمىدانستند
(چنان كه اين امر در مدارس امروز هم مشاهده مىشود; با اين تفاوت كه جاى استادانى چون رجالى خالى است) عنان طاقت از دستش مىربود و نمىتوانست تمام وقت با خاطر مجموع ،
سعى و دقّت كافى را در تحرير بكار برد.
مرحوم رجالى، هم خطّ درشتِ كتيبهاى را استادانه مىنوشت و هم قلم ريز خفى را.
نمونهى كتيبهنويسى او در مسجد سيّد، واقع در محلّهى بيدآباد اصفهان
با امضای « اسدالله » موجود و ديدنى است.
در ذيل سرمشقها هم اغلب به تفنّن، «ميرزا اسدالله رجالى» را به لاتين (asadollah) رقم مىكرد.
رجالى علاوه بر ذوق خط و خوشنويسى، در موسيقى و مقامشناسى دستى داشت
و به شيرينى و لطف محضر در بين دوستان و همكارانش معروف بود.
وى عمر درازى يافت و به سال ۱۳۷۲ ه.ق رخت به ديار آخرت بُرد.
|
+| نوشته شده توسط
09127499479 شیخ در
86/03/20
|
