------------------------------- >>> سایز بزرگتر ------------------------------- این قطعهی قدیمی دارای تاریخ ذیقعدهی ۱۲۹۸ قمری و رقم محمّدکاظم است و استاد رضا مشعشعی نیر در پشت قطعه آن را به مرحوم « میرزا کاظم خوشنویسباشی» نسبت داده است. شعر نگاشتهشده از سوی کاتب در صدر قطعه، از سعدی است: می بهشـت ننوشـم ز دست ساقــــی رضوان مرا به باده چه حاجت که مست روی تو باشم قطعهی دوم به قلم و رقم استاد شکستهنویس معاصر «مجتبی ملکزاده» mojtaba mlekzadeh و بر اساس این ابیات از حافظ نگاشته شده است: آن سیهچرده که شیرینی عالم با اوست / چشم میگون لب خندان دل خرّم با اوست / روی خوب است و کمال هنر و دامن پاک / لاجرم همّت پاکان دو عالم با اوست. با تشکر از دوست خطبازم سیّد محمّد حسینی که اجازه داد از این قطعات اسکن بگیرم سایز بزرگتر <<<
