پیوند خجسته میان دو بیت از یک غزل دلکش از شیخ مصلحالدّین سعدی شیرازی با درک و دریافت استاد کیخسرو خروش از قالب کهن چلیپا، در مجاورت تذهیب خوب و خاصّ کیوان شجاعیمنش به تولید این قطعهی زیبای نستعلیق منتهی و منجر شده است. شیوهی کیخسرو خروش مبتنی بر مهندسی دقیق کلمات و جاسازی و چیدمان حروف بدون توسّل به پیچیدهنویسی است. گویی کاتب خود را متعهّد میبیند که آنگونه بنویسد که مضامین مورد استفادهاش سهل و ساده قرائت شود. از این رو در این سبک و سیاق، نشانهای از چندکرسینویسی و افت و خیز کلمات و تراکیب معمّاگونه وجود ندارد. در این اثر آشکارا شاهد تاءثیرپذیری خروش از مرحوم استاد سید حسین میرخانی از اساتید برجستهی نستعلیق معاصر هستیم.
پیوند خجسته میان دو بیت از یک غزل دلکش از شیخ مصلحالدّین سعدی شیرازی با درک و دریافت استاد کیخسرو خروش از قالب کهن چلیپا، در مجاورت تذهیب خوب و خاصّ کیوان شجاعیمنش به تولید این قطعهی زیبای نستعلیق منتهی و منجر شده است.